Subsydium

Category: Celu Uzyskania
17 lutego 2021

Co to jest dotacja?

Dotacja to korzyść przyznana osobie fizycznej, firmie lub instytucji, zwykle przez rząd. Zwykle ma to formę płatności gotówkowej lub obniżenia podatku. Dotacja jest zazwyczaj udzielana w celu usunięcia pewnego rodzaju obciążenia i często uważa się, że leży ona w ogólnym interesie publicznym, ponieważ służy promowaniu dobra społecznego lub polityki gospodarczej.

Kluczowe wnioski
  • Dotacja to bezpośrednia lub pośrednia płatność na rzecz osób fizycznych lub firm, zwykle w formie płatności gotówkowej od rządu lub ukierunkowanej obniżki podatków.
  • W teorii ekonomii subsydia mogą być wykorzystywane do kompensowania niedoskonałości rynku i efektów zewnętrznych w celu osiągnięcia większej efektywności ekonomicznej.Krytycy dotacji wskazują jednak na problemy z wyliczeniem optymalnych dotacji, pokonywaniem niewidocznych kosztów i zapobieganiem sytuacji, w której bodźce polityczne powodują, że dotacje są bardziej uciążliwe niż korzystne.SubsydiumZrozumienie dotacji

    Dotacja ma formę płatności przekazywanej bezpośrednio lub pośrednio osobie fizycznej lub podmiotowi gospodarczemu otrzymującemu. Dotacje są ogólnie postrzegane jako uprzywilejowany rodzaj pomocy finansowej, ponieważ zmniejszają związany z nimi ciężar, który wcześniej był nakładany na odbiorcę, lub promują określone działanie, zapewniając wsparcie finansowe.

    Dotacja zazwyczaj wspiera określone sektory gospodarki danego kraju. Może wesprzeć borykające się z trudnościami branże, zmniejszając nakładane na nie obciążenia lub zachęcać do nowych rozwiązań, zapewniając wsparcie finansowe dla tych przedsięwzięć. Często obszary te nie są skutecznie wspierane przez działania gospodarki ogólnej lub mogą być podważane przez działania w konkurencyjnych gospodarkach.

    Dotacje bezpośrednie a dotacje pośrednie

    Dotacje bezpośrednie to takie, które wiążą się z faktyczną wypłatą środków na rzecz określonej osoby, grupy lub branży.

    Dotacje pośrednie to takie, które nie mają z góry określonej wartości pieniężnej lub wiążą się z faktycznymi nakładami pieniężnymi. Mogą obejmować działania, takie jak obniżki cen wymaganych towarów lub usług, które mogą być wspierane przez rząd. Pozwala to na zakup potrzebnych przedmiotów poniżej aktualnego kursu rynkowego, co skutkuje oszczędnościami dla tych, którym ma pomóc dotacja.

    Przykłady dotacji

    Istnieje wiele form dotacji przyznawanych przez rząd. Dwa najpopularniejsze rodzaje indywidualnych dotacji to zasiłki socjalne i zasiłki dla bezrobotnych. Celem tego typu dotacji jest pomoc osobom, które przejściowo cierpią ekonomicznie. Inne dotacje, takie jak dopłaty do oprocentowania kredytów studenckich, mają zachęcić ludzi do dalszej edukacji.

    Wraz z wejściem w życie ustawy Affordable Care Act, szereg rodzin w Stanach Zjednoczonych uzyskało uprawnienia do otrzymywania dotacji na opiekę zdrowotną w oparciu o dochód i wielkość gospodarstwa domowego. Dotacje te mają na celu obniżenie bieżących kosztów składek na ubezpieczenie zdrowotne. W takich przypadkach środki związane z dopłatami trafiają bezpośrednio do towarzystwa ubezpieczeniowego, któremu przysługują składki, obniżając kwotę płatności wymaganą od gospodarstwa domowego.

    Dotacje dla przedsiębiorstw są udzielane w celu wsparcia przemysłu, który zmaga się z międzynarodową konkurencją, która obniżyła ceny, tak że krajowy biznes nie będzie opłacalny bez dotacji. Historycznie rzecz biorąc, ogromna większość dotacji w Stanach Zjednoczonych została skierowana do czterech branż: rolnictwa, instytucji finansowych, firm naftowych i przedsiębiorstw użyteczności publicznej.

    Debata nad dotacjami

    Istnieją różne przesłanki przyznawania dotacji publicznych: niektóre mają charakter ekonomiczny, inne polityczne, a inne wynikają z teorii rozwoju społeczno-gospodarczego.

    Teoria rozwoju sugeruje, że niektóre branże potrzebują ochrony przed konkurencją zewnętrzną, aby zmaksymalizować korzyści krajowe. Technicznie rzecz biorąc, gospodarka wolnorynkowa jest wolna od subsydiów; wprowadzenie jednej przekształca ją w gospodarkę mieszaną. Ekonomiści i decydenci często dyskutują o zaletach subsydiów, a co za tym idzie o stopniu, w jakim gospodarka powinna być mieszana.

    Ekonomiści działający na zasadzie subsydiów argumentują, że dotacje dla określonych branż są niezbędne do wspierania przedsiębiorstw i tworzonych przez nie miejsc pracy. Inni ekonomiści uważają, że siły wolnego rynku powinny określić, czy firma przetrwa, czy upadnie; jeśli się nie powiedzie, zasoby te zostaną przeznaczone na bardziej wydajne i opłacalne wykorzystanie. Twierdzą, że dotacje dla tych firm po prostu podtrzymują nieefektywną alokację zasobów.

    Dotacje: The ProsEkonomiści promujący gospodarkę mieszaną często argumentują, że subsydia są uzasadnione w celu zapewnienia społecznie optymalnego poziomu towarów i usług, co doprowadzi do efektywności ekonomicznej. We współczesnych neoklasycznych modelach ekonomicznych istnieją okoliczności, w których faktyczna podaż dobra lub usługi spada poniżej teoretycznego poziomu równowagi – niepożądany niedobór, który stwarza coś, co ekonomiści nazywają zawodnością rynku.

    Jedną z form korygowania tej nierównowagi jest dotowanie niedostatecznie dostarczanych towarów lub usług. Dotacja obniża koszt wprowadzenia towaru lub usługi na rynek przez producentów. Jeżeli zapewniony zostanie odpowiedni poziom subsydiów, przy zachowaniu wszystkich pozostałych warunków, niedoskonałość rynku powinna zostać naprawiona. Innymi słowy, zgodnie z teorią równowagi ogólnej, dotacje są konieczne, gdy zawodność rynku powoduje zbyt małą produkcję na określonym obszarze. Teoretycznie podniosłyby produkcję do optymalnego poziomu.

    Istnieje wiele towarów lub usług, które rzekomo zapewniają to, co ekonomiści nazywają pozytywnymi efektami zewnętrznymi. Pozytywny efekt zewnętrzny uzyskuje się zawsze, gdy działalność gospodarcza przynosi pośrednią korzyść osobie trzeciej.

    Ponieważ jednak osoba trzecia nie podejmuje decyzji bezpośrednio, działanie będzie miało miejsce tylko w takim zakresie, w jakim przynosi bezpośrednie korzyści osobom bezpośrednio zaangażowanym, pozostawiając potencjalne korzyści społeczne na stole. Wdrażanych jest wiele dotacji, aby zachęcić do działań przynoszących pozytywne efekty zewnętrzne, które w innym przypadku mogłyby nie zostać osiągnięte na społecznie optymalnym progu. Przeciwną częścią tego rodzaju dotacji jest opodatkowanie działań, które powodują negatywne efekty zewnętrzne.

    Według niektórych teorii rozwoju rządy krajów słabiej rozwiniętych powinny w powijakach dotować rodzimy przemysł, aby chronić go przed międzynarodową konkurencją. Jest to popularna technika stosowana obecnie w Chinach i różnych krajach Ameryki Południowej.

    Dotacje: wadyEkonomiści wolnorynkowi obawiają się dotacji z różnych powodów. Niektórzy twierdzą, że dotacje niepotrzebnie zakłócają rynki, uniemożliwiając efektywne wyniki i przekierowując zasoby z bardziej produktywnych zastosowań na mniej produktywne. Podobne obawy budzą ci, którzy sugerują, że obliczenia ekonomiczne są zbyt niedokładne, a modele mikroekonomiczne są zbyt nierealistyczne, aby kiedykolwiek poprawnie obliczyć wpływ zawodności rynku. Inni sugerują, że wydatki rządowe na dotacje nigdy nie są tak efektywne, jak przewidują rządowe prognozy. Twierdzą, że koszty i niezamierzone konsekwencje stosowania dotacji rzadko są tego warte.

    Innym problemem, zauważają antagoniści, jest to, że subsydiowanie sprzyja korupcji procesu politycznego. Zgodnie z politycznymi teoriami przejmowania kontroli i pogoni za rentą, subsydia istnieją jako część bezbożnego sojuszu między wielkim biznesem a państwem. Firmy często zwracają się do rządu, aby uchronić się przed konkurencją. Z kolei firmy przekazują darowizny politykom lub obiecują im korzyści po zakończeniu kariery politycznej.

    Nawet jeśli dotacja jest tworzona z dobrymi intencjami, bez konspiracji i samolubstwa, zwiększa zyski osób korzystających z korzystnego leczenia, a więc stwarza zachętę do lobbowania na rzecz jej kontynuacji, nawet po wyczerpaniu się potrzeby lub jej przydatności. Potencjalnie umożliwia to interesom politycznym i biznesowym tworzenie wzajemnych korzyści kosztem podatników i / lub konkurencyjnych firm lub branż.

    Ocena sukcesu dotacji

    Istnieje kilka różnych sposobów oceny sukcesu dotacji rządowych. Większość ekonomistów uważa dotację za porażkę, jeśli nie poprawia ogólnej gospodarki. Decydenci mogą jednak nadal uznać to za sukces, jeśli pomoże to osiągnąć inny cel. Większość dotacji to długoterminowe niepowodzenia w sensie ekonomicznym, ale wciąż osiągają cele kulturowe lub polityczne.

    Przykład tych konkurencyjnych ocen można zobaczyć w czasie Wielkiego Kryzysu. Prezydenci Hoover i Roosevelt ustalili ceny minimalne na produkty rolne i zapłacili rolnikom, aby nie produkowali. Ich celem politycznym było powstrzymanie spadków cen żywności i ochrona drobnych rolników. W tym zakresie dotacja była sukcesem. Ale efekt ekonomiczny był zupełnie inny. Sztucznie zawyżone ceny żywności obniżyły poziom życia konsumentów i zmusiły ludzi do wydawania na żywność więcej, niż w innym przypadku. Osoby spoza branży rolniczej były w gorszej sytuacji w kategoriach bezwzględnych ekonomicznych.

    Czasami zarówno ekonomiczne, jak i polityczne skutki dotacji wydają się wskazywać na niepowodzenie. W latach 2012 i 2013 Departament Energii (DOE) przekazał ponad 60 miliardów dolarów dotacji na odnawialne (nie oparte na ropie) formy energii. DOE przewidywał, że ceny ropy będą nadal rosły, a uruchamianie się źródeł odnawialnych może spowolnić zależność od ropy. Jednak przedsiębiorstwom przyjmującym nie udało się osiągnąć zysków, a ceny ropy spadły w 2014 r.

    Z punktu widzenia pragmatycznej ekonomii politycznej subwencja jest skuteczna z punktu widzenia jej zwolenników, jeśli udaje się jej przekazać majątek beneficjentom i przyczynić się do ponownego wyboru jej politycznych sponsorów. Najsilniejszymi zwolennikami dotacji są zazwyczaj ci, którzy bezpośrednio lub pośrednio zyskują na nich, a polityczna zachęta do „przyniesienia bekonu do domu w celu uzyskania wsparcia ze strony specjalnych interesów jest potężną przynętą dla polityków i decydentów.

    Ekonomika dotacji rządowych

    Henry Hazlitt, amerykański dziennikarz biznesowy i finansowy z połowy XX wieku, często zwracał uwagę, że zła ekonomia dotyczy tylko widocznych efektów, podczas gdy dobra ekonomia patrzy na to, co widziane i niewidoczne.

    Dotacje to klasyczny przykład rzeczy widzianych kontra niewidocznych. Dotacje mają koszt alternatywny. Rozważmy ponownie dotację rolną z czasów kryzysu: przyniosła ona bardzo widoczne efekty, a rolnicy widzieli wzrost zysków i zatrudniali więcej pracowników. Niewidzialne koszty obejmowały to, co by się stało z tymi wszystkimi dolarami bez dotacji. Pieniądze z dopłat musiały być opodatkowane od dochodów indywidualnych, a konsumenci ponownie zostali dotknięci, gdy musieli stawić czoła wyższym cenom żywności w sklepie spożywczym.